Mounir (18) is op straat gezet omdat hij op jongens valt: ‘Ik werd op m’n kamer afgetuigd’.

Mounir Jamal (18) kwam op zijn veertiende uit de kast en wordt vanaf dat moment gehaat door zijn gezin. Na vier jaar lang in een hel geleefd te hebben, is hij door zijn ouders uit huis gezet.
Zijn post met het hartverscheurende appje dat zijn vader hem stuurde gaat nu viral.

COMING-OUT
Mounir wist van tevoren al dat uit de kast komen voor zijn gezin gevaarlijk was. “Ik wilde het eigenlijk niet vertellen, want ik had al het vermoeden dat het niet geaccepteerd zou worden”, vertelt hij als we hem bellen. “Mijn vader is christelijk en hoewel mijn moeder dat niet is, staat zij wel achter mijn vaders keuzes. En dat terwijl mijn oma me vertelde dat zij vroeger ook gewoon omging met mensen die homoseksueel zijn.”

ls Mounir het op zijn veertiende zijn ouders vertelt, nemen ze hem mee naar zijn kamer en ontstaat een grote ruzie. “Ik werd mentaal en fysiek helemaal afgetuigd. Ik wist dat mijn leven vanaf dat moment vreselijk zou zijn.” Alles wat Mounir had wordt hem vanaf die dag afgenomen. “Ik mocht niets meer. Mijn telefoon werd drie maanden lang afgepakt, mijn social media werd verwijderd en ik mocht niet meer alleen op mijn kamer zitten.”

Mounir mag alleen nog maar naar school en naar werk. De rest van de tijd brengt hij thuis door onder streng toezicht van zijn ouders. “Ze waren waarschijnlijk bang dat ik zou afspreken met bepaalde mensen en iets zou doen wat ‘te gay’ was. Ze pakten mijn instrumenten af, omdat ze vonden dat ik me te veel uitte. Ik mocht geen tv meer kijken op mijn kamer, want dan waren ze bang dat ik gay films zou gaan kijken. Ik moest alleen maar beneden zitten en niks doen.”

WARE HEL
Zijn leven is vier jaar lang een ware hel geweest. “Ik zat toen in een heel donkere periode en dreigde mezelf voor de trein te gooien. Mijn ouders zeiden toen: ‘Dat moet je lekker doen. Dan zijn wij eindelijk van je af’. Ze moedigden me gewoon aan om mezelf van kant te maken.”

THERAPIE
Om het nog een klein beetje dragelijk te houden, probeert Mounir zijn ouders af en toe het gevoel te geven dat hij ‘beter’ kan worden. “Ze hebben me één keer aangeboden om conversietherapie te doen. Ik heb dat toen afgewezen, maar gaf hen wel soms het gevoel dat ik weer hetero zou worden. Ik wist dat ik anders nog meer problemen en klappen zou krijgen en dat wilde ik niet. Ik had al genoeg gezeik.”

UIT HUIS GEZET
Na een gebeurtenis waar Mounir liever niet over praat, wordt hij het huis uitgezet door zijn ouders. “Ze zeiden: ‘Hier is je paspoort, boven staat een koffer. Je mag weggaan en we hoeven niet te weten waar je heengaat. We zijn jouw ouders niet meer.”

Twee weken daarna ontvangt hij een hartverscheurend appje van zijn vader. “Ik was kwaad. Boos om het feit dat ze mij op straat hebben gezet en twee weken later niet eens vragen of ik überhaupt wel een plek heb gevonden om te slapen. Dat vond ik zo heftig. Maar ik kan er al niet meer om huilen. Al die tranen hebben ze de afgelopen jaren al uit me geperst.”

VEILIG
Inmiddels is Mounir veilig en heeft hij een plek om te slapen. “Mijn ouders komen er waarschijnlijk over een tijd wel achter waar ik nu verblijf, maar ik wil liever niet dat ze het nu al weten.”

Op dit moment is hij vooral in shock door de overweldigende hoeveelheid reacties die hij op zijn post heeft ontvangen. “Ik wil mensen die hetzelfde overkomt zeggen dat je moet zijn wie je bent. Dat je je niet door iemand moet laten tegenhouden. Als zij jou niet kunnen accepteren, moet je maar zonder hen leven. Het gaat pijn doen, maar ik ga niet iemand anders z’n geluk over mijn eigen geluk verkiezen.”