Hij was zelf ooit dakloos nu een beroemde chef-kok en doneert hij elke week duizenden pizza’s aan mensen in nood

Turkse Immigrant gaat van dakloos naar beroemd maar blijft nederig. Op jonge leeftijd emigreerde Hakki Akdeniz en zijn familie in 1997 vanuit Turkije naar Canada. In 2001 vertrok Hakki Akdeniz in zijn eentje naar New York met slechts 240 dollar in zijn zak, in de hoop snel een baan te vinden. Helaas raakte zijn geld op voordat hij een kans had om een baan te vinden en zich te vestigen. Hakki Akdeniz eindigde dakloos.

Hij vond een daklozenopvang in New York City, waar hij kon blijven tot hij een baan kon vinden en weer op de been kon komen. Eindelijk vond hij een baan als vaatwasser in een pizzeria. Hakki’s droom was om op een dag zijn eigen pizzeria te bezitten. In 2009 heeft Hakki Akdeniz eindelijk zijn droom waargemaakt en de Hakki Pizza in Manhattan geopend. Later noemde hij zijn Pizzeria Champion Pizza. In het begin was het bedrijf erg traag voor Hakki, dus in een poging om geld te besparen sliep hij in zijn winkel.

In 2010 deed hij mee aan een New York Pizza wedstrijd, waar hij toeschouwers het hof maakte met zijn unieke talent om een vlammende pizzabodem boven zijn hoofd te wervelen. Hij kreeg veel media-aandacht en merkte op dat hij nu een beroemd talent is. Niet lang daarna werd Champion Pizza een van de drukste pizzeria’s in het lagere Manhattan.

Hakki blijft bescheiden, zelfs na de opening van een totaal van acht Champion Pizzas in New York City. Hij is zijn dagen van armoede, dakloosheid en het leven in een opvangcentrum nooit vergeten. Hij zal altijd dankbaar zijn voor degenen die hem door zijn moeilijkste tijden hebben geholpen. In een poging om “terug te geven”, gaat Hakki wekelijks de straten van Manhattan op om degenen die het het meest nodig hebben te voeden. Hij betuigt zijn respect aan de daklozen door hun gratis maaltijden te geven, maar herinnert zich maar al te goed hoe het was om dakloos te zijn.

Hakki heeft een populaire Instagram pagina waar hij regelmatig foto’s plaatst van beroemdheden die hij ontmoet en updates. “Op een gegeven moment had ik geen dollar meer om een keer een plakje te krijgen,” zei hij. “Vandaag doneer ik duizend plakjes.”

Maar Hakki heeft nog een andere droom. Op een dag wil hij graag een eigen opvanghuis voor daklozen bezitten, ter ere van het opvanghuis dat hem hielp zijn leven te veranderen. Hij wil graag hulp bieden aan hen die dat het meest nodig hebben. Iedere dakloze heeft een eigen verhaal. De meeste daklozen kiezen er niet voor om dakloos te zijn, het is gewoon een levensgebeurtenis die helaas gebeurt. Het is altijd belangrijk om te onthouden dat elke dakloze een kind van iemand is. Hakki’s verhaal is een inspiratiebron voor iedereen. Hij begon hulpeloos en bezit nu een keten van Champion Pizzerias. Hij is nooit de eindeloze dagen vergeten dat hij moeite had om zijn droom te verwezenlijken. Ook is hij niet vergeten hoe het was om niets te hebben. Dit verhaal moet veel mensen de inspiratie geven om hun dromen te volgen en te herinneren aan degenen die hen onderweg hebben geholpen. Het delen van de daden van barmhartigheid is de meest bescheiden manier om waardering te tonen en de mensen te herinneren die dat wel deden.